Miejsce, gdzie ulice nie mają swoich nazw

Na temat samej rewolucji powiedziano już w historii bardzo wiele. Wokalista U2 kilka lat wstecz stwierdził, że "Jeśli chcesz zaczynać rewolucję, to lepiej ją zacznij w swoim własnym domu i sposobie myślenia". Póki co u mnie się to sprawdza. Po wielu doświadczeniach czas na rewolucję ale nie na tak globalną skalę! Wszystkiego nie można zmienić. Jednakże ostatni czas i doświadczenia, ludzie ze mną piszący utwierdzają mnie w przekonaniu, że coś należy zrobić. Nikt wprost nie powie "zmień coś". Prowadzi z Tobą najzwyklejszą w świecie rozmowę o nieudanym związku, niedopranych skarpetkach czy rozgotowanym makaronie. O sąsiadce spod 7 i cholernych wykładowcach z uczelni. Im więcej piszesz i czytasz, czy też rozmawiasz., tym lepiej zaczynasz odbierać świat. Czy to dobry powód na zmiany? Takie rozmowy o codzienności?

A co chcę? Chcę biec, chcę się schować, chcę zburzyć te mury, które trzymam w sobie - swoistą barierę, której nie potrafię przeskoczyć. Chcę wyjść naprzeciw i dotknąć ognistego płomienia. Sparzyć się. Chcę poczuć promienie słońca na mojej twarzy i zobaczyć, że chmura kurzu znika bez śladu. Chcę schronić się przed trującym deszczem... kwasem, który wypala resztki człowieczeństwa. Reakcją z innymi związkami powoduje komplikacje, waśnie i niechybny rozkład ostatniej materii. Najczystszej cząstki człowieczeństwa.
Tymczasem jestem wdeptany w kurz z warstwą rdzy. Smagany każdego dnia wiatrem. Pozostawiony samemu sobie, nagi... Spoglądam w miejsce, gdzie nie ma linii na horyzoncie, a wszystko zlewa się w całość... to jest moje miejsce....ponad wszystkie inne miejsca, gdzie ulice nie mają swoich nazw...

Czas na zmiany. Czas powrotu, tylko dokąd? Do swojego początku... miejsca, gdzie ulice nie mają żadnych nazw...